قصه مهاجرت من و خانواده

داستانهاي من از زندگي روزمره + كارهاي مهاجرتم شامل اسسمنت، لاج آنلاين، آمادگي جهت مهاجرت و زندگي در استراليا

نتیجه‌گیری سفر دور استرالیا
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٤:٤٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸٩
 

خیلی این سفرنامه طولانی شد. فقط الان می‌خوام یه سری نتیجه‌گیری ها رو بنویسم:

اول از همه هزینه‌ها: ما 4280 کیلومتر راه رفتیم با میانگین مصرف سوخت 8.5 0ترکیب شهر و جاده) حدود 450 دلار هزینه بنزین دادیم.

هتلها برای چهار نفر میانگین شبی 180 دلار. البته غیر از شب آخر همه هتلها 4 ستاره ممتاز بودند. برای دو یا سه نفر این قیمت به 150 دلار هم قابل کاهش هست.

خورد و خوراک: ما تقریبا تمامی مواد اولیه مورد نیاز برای پخت و پز رو با خودمون بردیم و از شر غذای بیرون درامان بودیم.

ورودی پارکها: برای پارک مینیاتور حدود 80 دلار. پارک پرندگان کانبرا 40 دلار. جزیره پنگوئن‌ها حدود 80 دلار. آکواریوم ملبورن (2 نفر) 40 دلار.

یه چند جا مثلا تو مللبورن پول پارکینگ هم دادیم. هزینه دیگه‌ای فعلا به ذهنم نمی رسه.

وضعیت جاده‌ها: از بریزبین تا سیدنی جاده بصورت عمدتا کم عرض با میانگین سرعت پایین. از سیدنی تا کانبرا و بعد تا ملبورن اتوبان بسیار بسیار عالی با سرعت 110 کیلومتر. فکر نمی‌کنم نظیر این جاده از نظر کیفیت تو ایران وجود داشته باشه.

از ملبورن تا بریزبین کیفیت آسفالت خوب. تقریبا 30 درصد مسیر در حد اتوبان قم بقیه بالاتر.

شلوغی جاده‌ها: با توجه به تعطیلات ما انتظار داشتیم جاده‌ها شلوغ باشه. اما در شلوعترین حالت از جاده مشهد خیلی خلوت تر بود.

امکانات بین مسیر: تقریبا هر 40 کیلومتر پمپ بنزین و مراکز خرید کوچیک با امکانات فست فود و سرویس دستشویی وجود داشت و هیچ مشکلی از این نظر (دستشوئی!) احساس نکردیم.

کیفیت هتلها: همونطور که گفتم غیر از شب آخر، همه هتلها از کیفیت و امکانات عالی و ممتاز برخوردار بود.

آب و هوا: ما غیر از روز اول و روز آخر هوای بارانی ندیدیم و از این نظر خیلی شانس آوردیم. البته شهرهای ملبورن و کانبرا و مسیرهای مربوطه خیلی از نظر میزان بارندگی نسبت به بریزبین خشک تر هستند. هوا در ملبورن کمی گرم بود. البته یکی دو روز. بقیه اوقات هوای مساعدی رو تجربه کردیم.

مقایسه شهرها: سیدنی خیلی بزرگه و شلوغ. ملبورن یه مقدار به نظرمون شبیه تایلند یا تو همین مایه ها اومد بسکه چینی و هندی توش ریخته هر چند عارف اون رو با ورامین مقایسه کرده. تو چندین سابرب گشتیم و عمده مغازه‌ها چینی هندی بودند. تقریبا از هر 3 نفر پرسنل جاهایی که ما مراجعه کردیم (مثل پارکها، آکواریوم و ....) 2 نفر آسیایی بودند. کانبرا سایز متوسط و تمیز با خیابونهای پهن و خوشگل بود. استایل شهرسازی مدرنتر و نوسازتر بنظر می رسید. خانمم از کانبرا خیلی خوشش اومد. برا همین یه روز اقامتمون رو تو کانبرا تمدید کردیم. من شخصا اگه بخوام اولویت بندی بکنم (البته با توجه به اقامت دو سه روزه تو این شهرها و نه بیشتر) بریزبین، کانبرا، سیدنی و ملبورن. مطمئنا تجربه سایر دوستان تو این زمینه متفاوت خواهد بود.

-----------------------------

توضیح: قرار بود یه مطلب در مورد سیل بنویسم. خیلی هم روش کار کردم و مطالب خوبی هم جمع آوری کردم. اما زمان کافی برای نگارش ندارم. پس بیخیال می‌شم.

----------------------------

پی‌نوشت: در مورد شهر من صرفا نظر خودم رو گفتم. به قول دامون نه من بچه بریزبین هستم و نه دامون بچه سیدنی که بخوایم بهش تعصب داشته باشیم،‌هرچند اگه بچه اینجا هم باشیم شاید تعصب داشتن بی‌معنی باشه. آتریسا هم جالب گفته که برای هرکی شهری که بتونه توش کار کنه و در نتیجه بتونه زندگی کنه شهر خوبیه. ولی انصافا بریزبین یه چیز دیگسنیشخند

در مورد غذا هم یه مثال براتون می زنم. ما اگه می‌خواستیم در طی 11 روز روزی دوبار رستوران بریم و هر بار میانگین 50 دلار هزینه کنیم (برای 4 نفر) می‌شد 1100 دلار. اما ما با تهیه مواد خام شاید به ارزش 300 دلار مقدار قابل توجهی تو هزینه‌هامون صرفه‌جویی کردیم و از طرفی غذای کاملا سالم و کامل هم خوردیم. ضمن اینکه مواد خام مثل گوشت نیم پز شده بود و آماده کردن غذا زمان زیادی از ما نمی‌گرفت.