قصه مهاجرت من و خانواده

داستانهاي من از زندگي روزمره + كارهاي مهاجرتم شامل اسسمنت، لاج آنلاين، آمادگي جهت مهاجرت و زندگي در استراليا

کمک هزینه‌های دولت استرالیا
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٤:۱٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٧ خرداد ۱۳٩٠
 

سلام

دولت استرالیا کمک‌هایی‌ رو برای طیف وسیعی از شهروندهاش در نظر گرفته. این کمک‌ها عمدتاً از طریق سنترلینک ارائه میشن. عموما شما برای استفاده از این کمک‌ها باید شهروند استرالیا باشد یا حداقل اقامت دائم داشته باشین. بعضی‌ از این موارد محدودیت‌هایی‌ برای پرمننت رزیدنت‌ها داره مثلا در مواردی شما باید حداقل دو سال در استرالیا زندگی‌ کرده باشید. لیستی از کمک‌های دولت رو میتونین اینجا ببینید.

 تو این پست می‌خوام در مورد کمک هزینه‌ها برای خانواده‌هایی‌ که دارای فرزند هستند صحبت کنم.

 این کمک‌ها شامل دو دسته هستش:

1.              کمک هزینه‌های غیر مستقیم: شامل مواردی میشه که شما مستقیم از دولت پولی‌ دریافت نمیکنید اما به واسطه داشتن کودک تخفیف‌هایی شامل حالتون میشه. میزان این تخفیف‌ها بستگی به درآمد سالانه خانواده (مجموعه درآمد مرد و زن و سایر درآمد‌ها مثل سود حساب بانکی یا سود سهام‌) داره. دو مورد رو من اطلاع دارم:

·         Child Care Benefit: برای اقدام باید با سنترلینک تماس بگیرید و ضمن رجیستر کردن فرزندتون و ارائه اطلاعات مورد نیاز، درخواست خودتون رو ارائه بدین. این مزایا برای مهد کودک و نگهداری بچه توی مدرسه هستش. منظورم از نگهداری اینه که شما و همسرتون مجبور هستین که به دلایلی مثل درس خوندن یا کار کردن فرزندتون رو در ساعات غیر از مدرسه (مثلا ۷ تا ۹ صبح و ۳ تا ۶ بعد از ظهر) به مراکز نگهداری بچه (که عموما در داخل مدارس مستقر هستن به نام Child Care) بسپارید. به این جور نگهداری میگن Before or After School Care. هزینه‌ها هم معمولا بالاست. مثلا مهد کودک روزی 70 دلار، Before School Care روزی ۲۰ دلار و After School Care روزی ۳۰ دلار )البته اینا تقریبی هستش و ممکنه تو جاهای مختلف با هم فرق کنه). با توجه به درآمد خانواده،‌سنترلینک تقبل می‌کنه که تا 50% این مبلغ رو از طرف شما پرداخت کنه. البته این درصد برای حداقل میزان درآمد سالانه هستش و با توجه به میزان درآمد ممکنه تغییر کنه مثلا برای درآمد سالانه ۸۰،۰۰۰ دلارحدود ۲۵ درصد میشه. بعد از ارائه درخواست، از طرف سنترلینک به شما نامه‌ای می‌دن که تو اون نامه میزان تخفیفی که شامل حالتون شده درج شده است. شرایط دیگه‌ای هم داره که اینجا میتونین ببینین.

·         Health care Card: کارتی هستش که بعد از رجیستر شدن در سیستم سنترلینک (در صورت واجد شرایط بودن) بصورت خودکار برای شما ارسال می‌شود. بواسطع داشتن این کارت شما مشول دریافت تخفیف در بعضی از خدمات دولتی خواهید شد. مثلا داروخونه که برا خرید دارو بهتون تخفیف میدن یا ثبت نام تو مؤسسات دولتی مثل دانشگاه ها. جزئیات در اینجا.

2.     کمک هزینه‌های مستقیم: شما به صورت مستقیم از دولت پول میگیرین. چند تا نمونه بهتون بگم:

·         Child Care Rebate: شما فرزندتون رو گذشتین Child care. برا ۳ ماه صورتحساب شده ۲۵۰۰ دلار. بر اساس Child Care Benefit (که بالا گفتم) با توجه به درآمدتون شامل ۲۵% تخفیف میشین. یعنی‌ باید ۱۸۷۵ دلار پرداخت کنید. به این پول میگن “Out of Pocket Money”. به صورت خودکار (لازم نیست کاری براش انجام بدین) دولت در انتهای ماه سوم یا اوایل ماه چهارم حدود ۵۰% پولی‌ رو که دادین (Out of Pocket Money) رو دوباره بهتون برمیگردونه یعنی‌ حدود ۹۳۵دلار. پس شما مجموعاً ۹۴۰دلار برا Child Care تو ۳ ماه پول دادین. البته باز هم این درصد‌ها بستگی به درآمدتون داره. تا جایی که من میدونم تا ۱۵۰،۰۰۰دلار درآمد در سال مشمول دریافت ۵۰% میزان Out of Pocket Money بعنوان Child Care Rebate خواهید بود. یه سری اطلاعات رو می‌تونین از اینجا استخراج کنید.

·         Family Tax Benefit- Part A: پولی‌ هستش که دولت به شما برای بزرگ کردن فرزندتون کمک میکنه. بر اساس تعاریف موجود در استرالیا، دولت خودش رو موظف میدونه که به هر صورت ممکن در فرآیند رشد کودکان سهیم باشه تا خانواده‌ها بتونن از این طریق آینده بهتری برای فرزنداشون فراهم کنند. این کمک هزینه به پدر و مادر یا کسی‌ که به صورت قانونی‌ از یک کودک نگهداری می‌کنند تعلق میگیره. برای اطلاع از شرایط اینجا رو ببینید. بصورت کلی‌ برای یک کودک زیر ۱۳ سال، ۴۹۰۵.۶۰ دلار در سال پرداخت میشه. البته این پولی‌ هستش که برای درآمد پائین تر از ۵۹،۳۳۱ دلار در سال پرداخت خواهد شد.  بالاتر از این درآمد شامل حداقل ۲۰۶۲ دلار در سال خواهید بود. البته مقدار نهایی با توجه به درآمد سالانه خانواده در انتهای سال مالی محاسبه خواهد شد. بر اساس جداول مربوطه این کمک هزینه برای کسانیکه درآمدشون بالاتر از ۱۰۱،۱۹۱ دلار در سال باشد پرداخت نخواهد شد (این سقف برای یک فرزند هستش و با توجه به تعداد کودکان و سن اونا بیشتر هم میشود.)

·         Family Tax Benefit- Part B: کمک هزینه‌ای هستش که به خاطر کودکانی پرداخت میشه که یک نفر سرپرست دارن (مثلا پدر و مادر از هم جدا شده‌اند) یا خانواده‌هایی‌ که از بین پدر و مادر فقط یکیشون کار میکنه و دیگری حداقل ۳۵% وقتش رو به بزرگ کردن کودک اختصاص داده. حد اکثر این مبلغ ۳۹۰۹.۱۵ دلار در سال هستش و به خانواده‌های با درآمد زیر ۱۵۰،۰۰۰ دلار پرداخت میشه. جزئیات رو اینجا ببینید.

·         Rent Assistance: کمک هزینه‌ای هستش که دولت به شما به خاطر اجاره خونه به دلیل داشتن کودک پرداخت میکنه. یه مثال: شما اگه یک زوج باشید نیاز به یک خونه یکخوابه دارید اما اگه یک فرزند داشته باشید باید خونه دوخوابه اجاره کنید و این یعنی‌ اینکه شما مجبورین هزینه بیشتری بابت اجاره پرداخت کنید. باز هم دولت خودش رو موظف میدونه که اون هزینه اضافه رو براتون جبران کنه. این کمک هزینه شامل کسانی‌ خواهد شد که “Family Tax Benefit- Part A” رو دریافت میکنند و درآمد خانواده کمتر از ۱۰۱،۱۹۱ دلار در سال هستش. حد اکثر این مبلغ ۳،۵۵۶ دلار در سال خواهد بود. البته این مبلغ به میزان اجاره خونه و درآمدتون بستگی داره. جزئیات در اینجا.

·         ِParenting Payment: اگه شما ۲ سال در استرالیا زندگی‌ کرده باشین و بعد از این دو سال یک کودک زیر ۶ سال (مشروط به زوج بودن و یا زیر ۸ سال مشروط به سینگل بودن) داشته باشین مشمول این کمک هزینه خواهید شد. حداکثر این کمک هزینه مبلغ ۱۶،۲۷۳دلار دلار در سال هستش که با توجه به درآمدتون کمتر خواهد شد. شرایط دیگه و جزئیات در اینجا.

·         Paid parental Leave: کمک هزینه‌ای هستش که به خانم‌های شاغل برای زایمان پرداخت میشه. به طور خلاصه شامل مادرانی میشه که به عنوان سرپرست کودک تازه متولد شده هستن و معادل ۱۸ هفته حقوقشون  رو از دولت بابت نگهداری از کودک تازه متولد شده در چهار ماه اول بعد از زایمان دریافت می‌کنند. البته شرایط دیگه‌ای هم داره که دریافتش رو یه مقدار سخت میکنه. جزئیات رو اینجا ببینید.

·         Baby Bonus: به خانواده‌ها به خاطره تولّد کودک پرداخت میشه. این مبلغ معادله ۵،۲۹۴ دلار هستش که در طول ۲۶ هفته به صورت قسطی پرداخت میشه. این کمک هزینه شامل خانواده‌هایی‌ خواهد شد که درآمدشون در ۶ ماه قبل از تولد کودک کمتر از ۷۵،۰۰۰دلار باشه. به شما از بین “Paid parental Leave” و “Baby Bonus” در صورتی‌ که شرایط هر دو را داشته باشین فقط یک مورد پرداخت خواهد شد. برای زایمانهای چندقلو می توانید برای یکی از بچه‌ها اولی رو درخواست کنید و برای بقیه دومی. جزئیات در اینجا. توی اخبار شنیدم که ظاهرا قراره این مورد از یکسال آینده به مرور از سیستم کمک هزینه‌ها حذف بشه. پس اگه برنامه دارین به قولی کم کاری نکنین!

توضیحات:

·            تمام این مورد شامل کودکانی که به عنوانه “فرزند خوانده” نیز میپذیرین میشود.

·            برای جمع‌آوری این اطلاعات خیلی‌ جاها رو خوندم و رفرنس‌های زیادی داشتم. باز هم ممکن مواردی توش باشه که اشتباه باشه. ممنون میشم اگه هر جور اصلاحاتی به نظرتون می‌رسه به من بگین.

·            این موارد بر اساس قانون‌های فعلی‌ بیان شده و صرفاً جهت اطلاع هستش. معمولا مبالغ هر ۶ ماه یک بار توسط دولت بازنگری میشه. پس توصیه می‌کنم همیشه اطلاعات آپدیت رو از اینجا دریافت کنید.

·            هر کدوم از این پرداخت‌ها شرایط خاص خودش رو داره. در هر رفرنسی که دادم بخش مربوط به Eligibility Criteria رو ببینید.

·            برای دریافت تمام این کمک هزینه‌ها لازمه که شما اقامت دائم داشته باشین و معمولا شامل بقیه ویزاها نمی شه.

·            در زمان درخواست این کمک هزینه ها از شما میزان پیش‌بینیتون برای درآمد اون سال مالی رو می‌پرسند و بر اساس این پیش‌بینی شما می‌تونید کمک هزینه دریافت کنید. همچنین نحوه دریافت مبالغ رو هم می تونین انتخاب کنید. شما می‌تونین انتخاب کنید که در طول سال و هر دو هفته یکبار حداکثر مبلغ بهتون پرداخت بشه، یا اینکه هر دو هفته یکبار حداقل مبلغ پرداخت بشه و آخر سال باقیمانده باهاتون تسویه بشه یا اینکه کل مبلغ رو در انتهای سال بصورت یکجا دریافت کنید. در صورت انتخاب روش اول، چنانچه درآمد شما در انتهای سال مالی از مبلغ پیش‌بینی شده در ابتدای سال بیشتر باشه می‌بایست اضافه مبلغی که دریافت کردین رو به دولت برگردونین! پس بهتره یا موقع پیش‌بینی مبلغ واقعی رو اعلام کنید یا از روشهای دوم و سوم استفاده کنید که مشمول بازپرداخت پول به دولت نشوید.

·           سنترلینک سیستم تامین اجتماعی استرالیا هستش که از طریق Family Assistance Office به خانواده‌ها سرویس ارائه می‌کنه. بیشتر خدمات این سازمان بصورت آنلاینه و شما نیاز به مراجعه حضوری ندارید.

 پی‌نوشت: اینها رو من بصورت فنگلیش نوشتم و بعد از طریق سایت بهنویس به فارسی برگردوندم. البته اصلاح هم کردم اما باز هم ممکنه که توش ایرادات تایپی باشه که امیدوارم به بزرگواری خودتون ببخشید.

 

ارادتمند

 


 
 
احترام
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٦:۱۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۱ خرداد ۱۳٩٠
 

سلام

باز هم باید عذر خواهی‌ کنم که دیر اومدم. چند تا دلیل داشت. اول از همه اینکه خیلی‌ تو این مدت سرم شلوغ بود. مسافرت ایران حسابی‌ خستمون کرد. کارها هم یه مقدار عقب افتاده بود که باید خودم رو به روز می‌کردم.

یه دلیل هم کامنت‌هایی‌ بود که عمدتاً به صورت خصوصی ارسال شد و یه نمونش هم که عمومی‌ بود رو تو پست قبلی‌ میتونین ببینین. اول از همه دوستانی که نظرشون رو در مورد اون کامنت گفتن ممنونم. راستش نمیخواستم دیگه در موردش بنویسم ولی‌ فکر کردم نوشتن چند خطی‌ در مورد اینجور برخورد‌ها شاید بد نباشه. متاسفانه شرایط جوری شده که خیلی‌ کم آدم‌هایی‌ رو میبینیم که توان تحمل نظر مخالف رو داشته باشن. همه میگیم ما فرهنگ چند هزار ساله داریم و دلمون خوشه ولی‌ وقتی‌ پاش میوفته میبینیم از خیلی‌ فرهنگ‌های دیگه عقب تریم. تحمل دیدن افکار یا افراد با نظراتی غیر از ا‌ون چیزی که ما فکر می‌کنیم رو از دست دادیم. نمیدونم دلیلش چیه ولی‌ احساس می‌کنم تو چند ساله اخیر خیلی‌ زیاد شده چه در روابط عادی مردم با همدیگه و چه در سیاست و مدیران کشوری. تا یاد نگیریم که نظر هر کسی‌ و شیوه زندگی‌ هر کسی‌ مربوطه به خودش هستش و باید احترام بگذاریم و یک سری مرز برا خودمون داشته باشیم نمیتونیم راحت زندگی‌ کنیم. آخه چه دلیلی‌ داره که همه بخوان مثل هم فکر کنن و مثل هم زندگی‌ کنن؟

من مسلمون هستم. خانمم هم حجاب داره. نماز هم می‌خونم. روزه هم میگیرم. زیارت هم میرم. مکه هم یه بار رفتم و باز هم دوست دارم برم. سعی‌ می‌کنم اون چیزی رو که بهش اعتقاد دارم برا خودم نگاه دارم و این مساله برام خیلی‌ مهمه. سعی‌ کردم با هر بادی هم اینور اونور نرم. خیلی‌ از عربها رو از خیلی‌ از فارس‌ها آدم تر میدونم و بیشتر دوستشون دارم. دوست بهایی، زرتشتی، یهودی، مسیحی‌ و … (چه ایرانی‌ و چه غیر ایرانی‌) زیاد دارم. باهاشون هم رفت آمد دارم. به تمدن ایرانی‌ هم میبالم و همیشه اینجا با همکارم در موردش صحبت می‌کنم. خوب که چی‌؟ این چیزا به کی‌ ربط داره؟ آیا دلیلی‌ وجود داره که بقیه هم بخوان مثل من فکر کنن و یا اینکه اگه اینجوری فکر نکنن بخوام بهشون توهین کنم؟ آخه چرا به خودمون اجازه میدیم در مورد هر چیزی اظهار نظر کنیم؟ البته باز هم من با اصل اظهار نظر موافقم. مثلا طرف میاد میگه تو مشروب نمی‌خوری در حالی‌ که این فواید رو داره. من هم مختار هستم که قبول کنم یا نکنم. ولی‌ وقتی‌ پا از این فراتر رفت و فکر کردیم که نظر ما بهترین هستش و همه الا و بلّا باید اون چیزی رو که ما فکر می‌کنیم انجام بدن نتیجه این خیلی خوشآیند نیست. این میشه که هر ایرانی‌ رو که می‌بینین اول از همه توصیه میکنه از بقیه ایرانی‌‌ها دوری کن. شاید یکی‌ از دلایلی که خیلی‌ از جمعهای ایرانیها نمی‌تونه دوام بیاره یا حد عقل از یه تعداد محدودی بیشتر بشه همینه که همه خودمون رو برتر میدونیم وأحساس می‌کنیم همه باید اون چیزی رو که ما فکر می‌کنیم قبول کنن.

ما تا وقتی‌ یاد نگیریم به هم احترام بگذاریم و نظرات بقیه برامون محترم باشه فقط و فقط ذهنمون درگیره همین خاله زنک بازیهاست و از طرفی‌ احتراممون هم پیشه بقیه ملیت‌ها به اندازه احترامه خودمون به همدیگست.

مطلبی که در مورد کمک هزینه‌های دولت استرالیا به بچه‌ها قولش رو داده بودم تقریبا آمادست و تا چند روز دیگه میزارم رو وبلاگ.

شاد باشید