قصه مهاجرت من و خانواده

داستانهاي من از زندگي روزمره + كارهاي مهاجرتم شامل اسسمنت، لاج آنلاين، آمادگي جهت مهاجرت و زندگي در استراليا

ماه رمضان
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ۱۱:۱٠ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٩ امرداد ۱۳۸٩
 

سلام

ممکنه یه مقدار دیر باشه. ولی خب ماه رمضان شروع شده و امروز روز دهم هستش. برای دوستانیکه دوست دارند زمان اوقات شرعی رو بدونن از این سایت می‌تونن استفاده کنن. سمت چپ تنظیمات داره که برای هر شهری و هرجای دنیا می شه تنظیم کرد و زمانهای متناسب با اون شهر رو بدست آورد. همچنین اگه زمان اذان تو این سایت باشین دعای ربنای استاد شجریان همراه با اذان پخش می کنه که باز هم در نوع خودش جالبه.

همچنین دوستانیکه تو بریزبین هستن و مایل هستن تو برنامه‌های مذهبی شرکت کنند، کامیونیتی ایرانیان مسلمان کوئینزلند شبهای جمعه برنامه دعای افتتاح داره همراه با شام. اطلاعات بیشتر و آدرس از این سایت. همچنین قرار هستش که برای شبهای قدر هم برنامه داشته باشند. من معمولا برنامه ها رو شرکت می کنن. دوستانیکه می‌خوان با هم آشنا بشیم قبلش یه ایمیل یا یه پیغام خصوصی یا شماره تلفنی چیزی بزارن با هم هماهنگ کنیم اونجا همدیگه رو ببینیم.

یه مطلب دیگه: دوستانیکه می‌خوان دوباره بیان به عقاید دینی یا مذهبی من گیر بدن قبلش اینجا رو بخونن.

پایدار باشید


 
 
گواهینامه
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٧:٥٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٤ امرداد ۱۳۸٩
 

سلام

برای گرفتن گواهینامه تو کوئینزلند ابتدا لازمه که آیین نامه رو امتحان بدین. کتابش با قیمت 11 دلار تو کتابفروشی‌ها در دسترسه اما از من می شنوین کتاب نخرین. خوندن کتاب حداقل 10 روز تمام از وقت شما رو خواهد گرفت.

برین تو این سایت و تستها رو تمرین کنید. هر تست میانگین 5 دقیقه وقت شما رو می‌گیره. اگه 5 ساعت وقت بزارین و 60 تا نمونه تست بزنین با تمامی سؤالات آشنا شدین و با خیال راحت می‌تونین امتحان رو پاس کنید.

بعد می رین اداره ترانسپورت (اینم لینک آدرسها) 18 دلار می دین همراه با اصل و ترجمه گواهینامه، پاسپورت، کارت بانکی یا مدیکیر همونجا امتحان می‌دین و اگه قبول شدین که خوشبحالتون اگه نه دوباره فرداش می تونین امتحان بدین. (تو یه روز نمی تونین دوبار امتحان بدین). اگه قبول شدین می‌تونین هزینه امتحان Road Test که 43.6$ هستش رو پرداخت کنین و برای امتحان عملی رزرو بگیرین. امتحان عملی رو تلفنی هم می شه رزرو کرد و تلفنی پولش رو پرداخت کرد.

تو بریزبین معمولا امتحان برای بیست روز بعد رو می تونین رزرو بگیرین. اگه می خواین آموزش هم داشته باشین می تونین از Yellow Pages آدرس و شماره تلفن آموزشگاههای رانندگی رو گیر بیارین. آموزش هم معمولا ساعتی 50-55 دلاره (البته ساعتشون یکساعته نه 45 دقیقه). طرف میاد دم خونه دنبالتون و بعدش هم برتون می‌گردونه مبدا (زمان از لحظه نشستن تا پیاده شدن محاسبه می‌شه). معمولا همه حداقل دو ساعتی آموزش نیاز دارن.

بعدش هم روز امتحان می‌تونین برین امتحان بدین و اگه قبول شدین باز خوشبحالتون. یه 75 دلار می‌دین و همونموقع ازتون عکس می‌گیرن و گواهینامه رو 10 دقیقه بعد بهتون می‌دن. اگه نشدین که دوباره رزرو امتحان و ...

اگه نمی‌خواین بیست روز تا امتحان صبر کنین یا در طول روزهای هفته وقت برای امتحان ندارین، از معلمتون بخواین براتون Private test بگیره. این تست مخصوص آموزشگاههای رانندگی هستش و شنبه‌ها برگزار می‌شه. البته کیفیت تست با تست معمولی هیچ فرقی نداره. در اینحالت شما بجای 43 دلار 50 دلار می دین. 100 دلار هم برای ماشین آموزشگاه و 50 دلار هم یه ساعت آموزش قبل از امتحان (معمولا اجباری) یعنی 200 دلار!

راستی امتحان هم سخت نیست. کاملا بستگی به شانس و زمان امتحان و نوع آفیسر و ... داره. ما که تا حالا تو این یکی شانس نیاوردیم. دوبار امتحان و دو بار رد شدن! (آقا وحید کجایی خوش شانسی ما رو ببینی!)


 
 
نظرات شما
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٧:٥٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸٩
 

همیشه که تو ایران بودم دنبال اطلاعات کامل و مواردی بودم که ممکنه تو استرالیا بدردم بخوره. خیلی زیاد وقتم رو می‌گذاشتم و وبسایتها و وبلاگها رو می‌خوندم. خیلی وقتها (واقعا خیلی وقتها) قسمت نظرات یک وبلاگ برام با ارزشتر از مطالب وبلاگ بود و بعضا تحلیلهایی که تو قسمت نظرات یک مطلب ارائه می‌شد خیلی مفیدتر از اون مطلب بود و اطلاعات بیشتری بهم می داد. مطلب یک وبلاگ حاصل نوشته ها و اندیشه های یک نفره اما نظرات حاصل اندیشه‌های اشخاص متفاوت با سطوح متفاوت و مهمتر از همه، عدم تعارف بدلیل عدم آشنایی...

من هم این وبلاگ رو درست کردم که اولا خاطرات خودم رو توش بنویسم و برام مثل دفترچه خاطرات باقی بمونه و ثانیا بقیه دوستانی که قدم در راه مهاجرت می‌زارن بتونن از این مطالب استفاده کنن. برای تامین هدف دوم مطمئنا نظرات شما هم کمک این دوستان خواهد بود در طی این راه دشوار.

دوست داشتم تو پست قبلی و پست قبل ترش بیشتر نظراتتون رو درج می‌کردین تا کسانیکه تازه می‌خوان شروع کنن ایده‌های مختلف پیش روشون باشه. نمی دونم شاید هم انتظار من زیاد بود. می دونم سرتون شلوغه. آمار وبلاگ نشون می‌ده اینجا میانگین 80 تا 100 نفر در روز بازدید کننده داریم. خیلی خوشحالم از این بابت و خیلی خوشحال تر می‌شم که نظرات سازندتون رو هم به من بگین. البته منظورم اینجاست که بتونه برای بقیه هم مفید باشه.

ارادتمند


 
 
مهاجرت - 2
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ۱:٠۸ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸٩
 

سلام

راستش من قصد نداشتم مطلبی رو که در پست قبلی اشاره کرده بدم ادامه بدم. اما اون دوستی که مطلب در مورد اون بود با خوندن اون مطلب برام یه ایمیل فرستاد که من اینجا براتون می‌نویسم. مطمئنا شرایط هر کسی فرق می‌کنه و نمیشه یک مطلب رو به بقیه هم تعمیم داد. مهمترین مساله در قصه مهاجرت آگاهانه عمل کردنه. همین و بس.

من تو متن ایشون اسمش و رشتش رو حذف می‌کنم. اسمش بخاطر Privacy و رشتش بخاطر اینکه ملاکی نشه برای نتیجه‌گیری دوستان هم رشته‌ای ایشون ( باز هم بخاطر اینکه شرایط هر شخص با شخص دیگر فرق می‌کنه). سایر موارد نوشته این دوست عزیزمون هستش. براش آرزوی موفقیت می‌کنم در ادامه زندگی.

لطفا نظرتون رو هم به من بگین.

سلام
 
مطلب جدید سایتتون رو خوندم خیلی مناسب و واقع گرایانه بود. داشتن انگیزه از همه چیز مهم تر هستش. به نظر من حتی بعد از پیدا کردن کار این انگیزه هستش که آدم بقیه مشکلات رو تحمل میکنه. کار به نظر من تازه مشکل اول هستش که عموم ما ایرانی ها فکر میکنیم اگر اون حل بشه سایر موارد نیز حل میشود.
 واقعیتش من هم در این راه تلاش کردم و مانند شما خیلی کار کردم تا هزینه ها رو تامین کنم. البته متاسفانه ما یک مقداری به اصطلاح بی گدار به آب زدیم و به محض ورود خونه گرفتیم و کلی وسایل خریدیم!!!  که به نظرم کاملا اشتباه بود و باعث شد ما خیلی زود حجم عمده پول هامون رو از دست بدیم. متاسفانه شرایط کار رو هم من مناسب ندیدم. من تو ایران نقش سنیور انجینر بودم که اینجا امکان بدست آوردن این پوزیشون نسیت. درمورد کار فنی متاسفانه من تو استفاده از نرم‌افزارهایی تخصص دارم که اینجا شرکت های کمی از این نرم افزارها استفاده میکنند. در مورد رشته من باز هم امکان پیدا کردن کار به دلیل نداشتن سابقه استرالیا و عدم آشنایی با استانداردها نیست و شرکت ها تمایلی به استخدام تازه وارد ها نشون نمیدهند. من به این نتیجه رسیدم که فعلا از دست اون زندگی مصرفی که برای خودمون درست کرده بودیم راحت شویم، (خدا رو شکر یکی پیدا شد هم همه وسایل ما رو خرید البته به یک سوم قیمت! و خونه رو هم اجاره کرد) بتونیم یک مقداری از نظر مالی خودمونو تقویت کنیم و با تقویت نقطه ضعفها و یا یاد گیری نرم افزار های مورد استفاده اینجا و با امید بهبود نسبی شرایط کار مجددا برگردیم.
اما انگیزه بسیار مهم است که شما هم به آن اشاره کردید ما حدود 3 سال پیش به توصیه یکی از دوستان اقدام کردیم کاری که معمولا ما ایرانی ها بدون دلیل انجام میدهیم پروسه را طی کردیم ولی در مدت این سه سال من از لحاظ کاری پیشرفت کردم و چون دلیل خاصی نداشتیم خیلی دنبال مهاجرت نبودیم ولی خوب ویزا مسیر خودش رو طی میکرد تا بالاخره اومد و ما مونده بودیم چیکار کنیم. اومدیم که لااقل ویزا کنسل نشه. حالا هم ناراحت نیستیم ولی خواهش میکنم در سایتتون این نکته را هم ذکر کنید که دوستانی که تازه میایند مراقب خرج کردن پولشون باشند و اصولا طرز فکری که بعضی ها مثل خود من میگویند پول واسه 1 سال میبریم کار پیدا میشه! زیاد درست نیست باید قبل از اومدن راجع به کار تحقیق کنند من به راحتی در مورد کار خودم میتونستم این اطلاعات رو از ایران کسب کنم نیازی به اینجا اومدن واسه 3 ماه و خرج 20 میلیون پول نبود!!!!
ممنون
 
به امید دیدار

 
 
مهاجرت
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٢:٤٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٦ امرداد ۱۳۸٩
 

سلام

چند روز پیش از یکی از دوستانیکه اخیرا اومده استرالیا شنیدم چون در پروسه کاریابی موفق نبوده بعد از 3 ماه داره بر می گرده ایران.

قبلا دوستان زیادی از جمله محمدرضا و علی در مورد مهاجرت و دلایل اون و اینکه خوبه یا بد مطلب نوشتن. من هم قصد ندارم وارد این بحث بشم ولی نکته‌ای که به ذهن من می‌رسه رو باز هم بیان می‌کنم تا شاید بدرد دوستانیکه در این راه قدم می‌زارن بخوره.

همونطور که اکثرا می‌دونیم پروسه مهاجرت خیلی خیلی انرژی بره و هزینه‌های زیادی هم داره. بطور معمول اگه یه نفر بخواد برای مهاجرت اقدام کنه حداقل 4 میلیون تومان (بدون وکیل)+ 2-3 سال انرژی نیاز هست. برای اومدن اینجا هم بگیم حداقل 15 میلیون برای پول بلیط و 3-4 ماه اقامت اولیه لازم خواهد بود.

عمده کسانیکه برای مهاجرت اقدام می‌کنن از قشر متوسط جامعه هستن و تو سن 25-35 سال. یعنی عمده ما بدون داشتن پشتوانه مالی قوی قدم در این راه می‌زاریم. پس لازمه در سنین اولیه جوانی بشدت کار کنیم. من خودم رو می‌گم، مجبور بودم گاهی تا 20 ساعت در روز کار کنم تا بتونم هزینه‌های مربوطه رو تهیه کنم. این مساله باعث فرسودگی تدریجی هم می‌شه.

حالا اگه ما صرفا بدلیل مد بودن یا دلزدگی خیلی معمولی از شرایط اقتصادی یا سیاسی یا ... در این راه قدم بزاریم، امکان اینکه نتونیم ادامه بدیم زیاده. برای همین همیشه همه دوستان می گن داشتن انگیزه قوی مهمترین بخش برای مهاجرته.

انگیزه باعث می شه تحمل سختیهای قبل و بعد از مهاجرت راححتر بشه.

با این مطلب فقط قصد داشتم یه تلنگر دیگه به دوستان بزنم که حواستون باشه خیلی خیلی راحت ممکنه 2-3 سال تلاشتون و سختی‌هایی که تحمل کردین و کل پس‌انداز یک عمرتون رو از دست بدین اگر با برنامه و هدف حرکت نکنید. تازه شاید به قول یکی از دوستان ازدست دادن اینها یه طزف قضیه باشه و طعنه‌های احتمالی دوستان و اقوام و ... یه طرف دیگه.