قصه مهاجرت من و خانواده

داستانهاي من از زندگي روزمره + كارهاي مهاجرتم شامل اسسمنت، لاج آنلاين، آمادگي جهت مهاجرت و زندگي در استراليا

سه هفته در بریزبین
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٢:۳۳ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

سلام

امروز بیست و چهارمین روز حضورمون در بریزبین بود. موارد زیر حاصل تجربیات این مدت کوتاهه:

1. اتوبوسها اصلا منظم نیستند. تا 15 دقیقه تاخیر هم دیدم. یه بار هم قطار خراب شد و تو یه ایستگاه ده دقیقه موندیم آخرش هم پیادمون کردند. اما تنوع بالاست و تقریبا تمام مسیرها تحت پوشش هستش. تو ستون سمت چپ این سایت آدرس مبدا و مقصد رو وارد کنید و مسیرهای پیشنهادی رو دریابید فقط حواستون به زمانها باشه و بهش اعتماد نکنید.

2. قیمت حمل و نقل عمومی نسبتا (در مقایسه با تهران) بالاست. قیمت اتوبوس و قطار از 2 دلار شروع می شه.

3. تو ایستگاه اتوبوس معمولا اتوبوس براتون نگه نمی‌داره مگه اینکه یه نفر بخواد پیاده بشه یا اینکه از دور که اتوبوس رو دیدین براش بال بال بزنین.

4. هوا فوق‌العاده تمیزه.

5. دو سه روزه یه مقدار سرد شده و ما مجبور شدیم شبها هیتر برقی روشن کنیم (البته ما هم یه مقدار سرمایی هستیم). در طول روز هم لباسهای گرمتر می‌پوشیم. تقریبا تمام آدمهایی که بیرون می‌بینیم یا اکثرا شلوار به تن دارن!

6. تو این مدت سه روز بارونی داشتیم.

7. شماره مالیات (Tax File Number) بعد از دو هفته اومد (گفته بودن که چهار هفته طول می‌کشه). اما کارت مدیکیر هنوز نیومده (گفته بودن دو هفته طول می‌کشه). دیروز تماس گرفتم گفتند که صادر شده و تو راهه!

8. کارت Mastercard بعد از سه روز اومد و شماره رمزش هم دو روز بعد از کارت!

9. یه بازار تو منطقه West End پیدا کردیم که شنبه‌ها شنبه بازار داره و یه چیزی تو مایه‌های تره بار خودمونه. انواع میوه‌ها توش پیدا می‌شه. معمولا می‌ریم خرید. قیمت میوه‌ها: (قیمت کیلو و تقریبی) هندونه: 2 دلار، خیار: 2 دلار، گلابی: 2 دلار،‌ موز: 2 دلار، سیب: از 2 تا 6 دلار، پرتقال:2.5 دلار، نارنگی: از 1.5 تا 3 دلار، سبزی: از این بسته‌هایی که تهران تو گاری دونه‌ای 100 تومن می‌دن: 2دلار (ما تا حالا تره، جعفری، گشنیز و شوید دیدیم). عسل خوب کیلویی 15 دلار، خرما: 15 تا دونه 6 دلار! (اما آی خوشمزست!)

10. ما گوشت رو از یه مغازه ذبح حلال می‌خریم: ران گوسفند: کیلویی 10 دلار. ماهیچه: کیلویی 15 دلار، ران مرغ: کیلویی 4 دلار، سینه مرغ (پوست کنده و بدون استخوان): کیلویی 10 دلار، جگر گوسفند!: کیلویی 3 دلار. دلیل انتخابمون هم علاوه بر حلال بودن گوشت قیمتش هستش که حدود 20 درصد با Coles اختلاف داره

11. تا حالا برنج رو از Coles می‌خریدیم کیلویی حدود 2.5 دلار ولی کیفیتش اصلا خوب نبود. دیروز کنار همون قصابی که بالا گفتم یه مغازه هندی پیدا کردیم (با راهنمایی دوستان) برنج هندی خوب گرفتیم کیلویی 4 دلار. تو همین مغازه سبزی خشک هم دیدم که بدلیل عدم آشنایی با اصطلاحات انگلیسی مربوطه و عدم امکان بو کردن نتونستیم بخریم حالا تا یه وقت دیگه.

12. برای ترجمه گواهینامه به Tafe تو منطقه South Bank مراجعه کردیم. گرفتند که ترجمه کنند. گفتند 4 هفته طول می‌کشه اما هشت روزه اومد (دو نسخه برام فرستادن و البته رایگان).

13. کتاب آیین نامه رو خریدم (12 دلار) و دارم می خونم که برم امتحان بدم. البته از این سایت هم قابل دانلود هستش.

14. تو این آدرس می‌تونید آیین نامه رو بصورت آزمایشی امتحان بدین و خودتون رو محک بزنین.

15. هیچکدوم از کلاسهای زبان رایگان شامل حال خانمم نشد. (دو نوع کلاس هست از طرف centerlink یکی برای کسانیکه آیلتس همسر رو ارائه ندادن و پولش رو پرداختن و دومی LLNP برای Main applicant. البته کلاسهای رایگان دیگه‌ای در سطح شهر هست اما ظاهرا کیفیتش خوب نیست. برای کلاس پولی اقدام کردیم. تعیین سطح گرفتن و از یک ماهه دیگه می ره سر کلاس. قبل اینکه بپرسین خودم می‌گم. برای 10 هفته، در هر هفته چهار روز و هر روز پنج ساعت مجموعا 200 ساعت مبلغ 290$.

16. دخترم هم فعلا مدرسه می‌ره و مشکلی هم نیست. یه همکلاسی ایرانی داره که نقش مترجم رو براش بازی می‌کنه و اینم فعلا به خودش خیلی زحمت نمی‌ده انگلیسی یاد بگیره.

17. یه موردی که خیلی در موردش تو وبلاگها مطلب دیدم مراجعه به سنتر لینک بود. ما هم چند بار رفتیم!. بار اول ساعت 3:45 بود که رفتیم و یه خانم خیلی شیک اومد گفت چیکار دارین. گفتیم اومدیم برای خدمات سنتر لینک رجیستر بکنیم. گفت ما ساعت کارمون تا 4:30 هستش و الان نمی رسیم کارتون رو انجام بدیم! برین و فردا بیایین.

فردا رفتیم ما رو راهنمایی کردن و گفتن بیاین کنار تلفن. برامون شماره گرفتن و یه آقایی ما رو از پشت تلفن رجیستر کرد و یه شماره بهمون داد و گفت برین از طریق سایت چک کنید. اومدیم خونه دیدیم شماره اشتباهه. دوباره فرداش رفتیم و شماره رو گرفتیم. تو این گیر و دار فهمیدیم که این دفاتر خیلی کار خاصی انجام نمی‌دن و همه‌چی آنلاین از طریق اینترنت انجام می‌شه. اومدیم خونه و خیلی راحت خانمم رو رجیستر کردم و اطلاعات خودم رو هم آپدیت کردم. برای دخترم هم برای Family Tax Benefit و Rent Assistance اقدام به Claim کردیم. این آدرس سنتر لینک هستش. پس بیخودی به خودتون زحمت ندین برین اونجا و چند ساعت وقتتون رو تلف کنید. خیلی خوشتیپ و با کلاس بشینید تو خونه و از طریق اینترنت این یکی کار رو انجام بدین. بدانید و آگاه باشین اگه بچه ندارین تا دو سال هیچ کمک هزینه‌ای شامل حالتون نمی‌شه.

18. با یه عده از دوستان ایرانی آشنا شدیم که معمولا هفته‌ای یا دو هفته‌ای یه بار دور هم جمع می شن و برنامه‌های مختلف به مناسبتهای ملی و مذهبی دارن. یه کامیونیتی هم تحت نظارت دولت کوئینزلند ثبت کردن. این هفته به مناسبت شهادت حضرت فاطمه برنامه داشتن. اینهم سایتشون. این دوستان هم راهنماییهای جالبی برای بعضی از کارهای اداری داشتن.

 توضیح: Coles نام یکی از فروشگاههای زنجیره‌ای اینجاست که علاوه برتنوع مواد غذایی، قیمت مناسبتری هم نسبت به رقباش داره


 
 
مدرسه در بریزبین
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

سلام

امروز بالاخره ماراتن ثبت نام دخترم در مدرسه تموم شد!

نمی‌دونم برای من اینجوری بود یا بصورت نرمال اینجوریه و اینقدر طول می‌کشه. مراحل ثبت نام بشرح زیر بود:

1. پس ار پرس و جو از در و همسایه و تحقیقات اینترنتی یه مدرسه دولتی که نسبتا به ما نزدیک هستش رو انتخاب کردیم.

2. مراجعه کردیم مدرسه و گفتیم که می‌خوایم دختر گلمون رو پیش شما ثبت نام کنیم. یه فرم به ما دادن و گفتند فردا فرم رو تکمیل کنید و همراه با کپی پاسپورت،‌ویزا، اجاره نامه و گواهی تولد بیارین.

3. فرم رو تکمیل کردیم و همراه با مدارک ذکر شده + ترجمه کارت واکسن+نامه دکترش تو تهران در مورد وضعیت جسمانی رو بردیم مدرسه. فرم رو تحویل گرفتند و گفتند باهاتون تماس می‌گیریم برای مصاحبه بیاین.

4. چند روز بعد تماس گرفتند و قرار مصاحبه گذاشتن با مشاور مدرسه

5. در زمان تعیین شده همراه با همسرم و دخترم رفتیم مدرسه برای مصاحبه. قرار بود مصاحبمون یکساعت طول بکشه که وسطش مدیر مدرسه اومد و مشاور رو با کلی معذرت خواهی برداشت و برد. مشاور هم گفت از دوشنبه هفته آینده فاطمه می‌تونه مدرسه رو شروع کنه. یه لیست از وسایلی که نیاز داره رو بهمون داد که بخریم.

6. امروز همراه با وسایل رفتیم مدرسه. ابتدا براش یونیفرم خریدیم. یه مصاحبه با معلم زبانشون داشتیم و بعد رفتیم با معلمشون آشنا شدیم و دخترم رو سپردیم بهش و اومدیم. بعد از ظهر هم خودم رفتم دنبالش. ساعت کلاسشون از 8:45 تا 15:00 هست.

این پروسه دو هفته طول کشید!

اما هزینه‌ها:

1. وسایل مدرسه شامل کتاب و دفتر و مداد و ... : 110$

2. کمک داوطلبانه (!) (البته به نظر ما اجباری): 50$

3. یونیفرم و لباس و ...: 78$


 
 
16 اردیبهشت
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ۳:٠٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٦ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

دوباره ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد.

امروز تولدمههورا

خدا بگم این دامون رو چیکارش کنه. اینجا رو ببینید.

دوست داشتم تولدم رو تهران باشم بعد بیام استرالیا. اما دامون با اون کامنتش نذاشتنیشخند


 
 
ارسال بار به بریزبین
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٧:٠۳ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

سلام

تو این پست می‌خوام در مورد ارسال بار تجربه خودم رو بنویسم. البته تو وبلاگهای مختلف مطلب زیاد نوشتن. اما بیشتر مطالبی که نوشته شده در مورد سیدنی هستش و من در مورد بریزبین مطالب خیلی کم و یا مختصری رو دیدم.

قسمت اول: تهیه کارتن و بسته‌بندی: من از آقای طالب پور (09121270408) تو خیابان مولوی کارتن خریدم. کارتنهای 5 لایه با سایز 60 در 60 و 40 در 50. سعی کنید وزن هر کارتن بین 25 تا 35 کیلو باشه که هم خیلی سنگین نشه و هم اینکه براتون حجمی حساب نکنن (اگه وزن کارتنها از یه حدی کمتر باشه حجمی حساب می‌شه و گرونتر در می‌آد)

قسمت دوم: بردن بار به فرودگاه امام و ارسال: برای ارسال بار شرکتهای مختلفی وجود دارند که می‌تونید از خدماتشون استفاده کنید. ضمن اینکه خودتون هم می‌تونید این کار رو انجام بدین و تو وبلاگهای مختلف مراحل اداریش رو توضیح دادن:

باربری اتحاد: 09123010060 آقای جواهری

یه شرکت دیگه: 09122391457 آقای مسیحی

فقط چونه زدن رو یادتون نره.

بعد از ارسال بار بهتون یه بارنامه می‌دن که شماره بارنامه رو تو اون درج کردن و قابل پیگیری هستش. موقع ارسال بنظر من حتما دو تا شماره تلفن، آدرس محل اقامت و آدرس ایمیلتون رو بهشون بدین که تو بارنامه درج بشه. کنترل این شماره ها و آدرس رو موقع دریافت بارنامه فراموش نکنید تا بعدا مثل من به مشکل برنخورید.

قسمت سوم: دریافت بار:

با توجه به زمان ارسال بار، معمولا دو روز طول می‌کشه به بریزبین برسه. یک یا دو روز هم روال کارهای اداریش طول می‌کشه. یعنی پنجمین روز بعد از ارسال بارتون آماده تحویل هستش. پس اگه دیرتر شد و خبری نشد بدونید یه مشکلی هست. من تو قسمت قبلی در مورد کنترل شماره‌ها گفتم به مشکل برخوردم. یکی از شماره ها که موبایل دوستم بود رو اشتباه تایپ کرده بودند. با شماره دوم هم که شماره محل اقامتم بود تماس گرفته بودند رفته بود رو Answering. ناچارا برام نامه نوشته بودند که بارم رسیده. (نامه به آدرس پستی. من آدرس ایمیل بهشون نداده بودم). تا نامه برسه و من اونو ببینم شده بود 2 می. تو نامه ذکر شده بود که تا 1 می هزینه انبار ازم نمی‌گیرن و از این تاریخ ببعد باید پول انبار بدم. 2 می هم یکشنبه بود و دوشنبه هم اینجا تعطیل. یعنی من 4 می ‌می‌تونستم برم بارم رو تحویل بگیرم و این یعنی 4 روز هزینه انبار و 22 سنت بازای هر کیلو در روز یعنی برای 300 کیلو 264 دلار پول انبار!

دیروز با ناراحتی رفتم دنبال بار.

یه موردی که من از قبل در مورد فرودگاه بریزبین تو وبلاگها و یا از دوستان شنیده بودم این بود که فاصله قسمت بار تا گمرک و ترمینال مسافری زیاده و باید پیاده رفت و آمد بشه. من هم این مسیر ها رو پیاده گز کردم.

اما بدونید و آگاه باشید که این مسیرها خط اتوبوس دارن اونم مجانی.

ترمینال بین‌المللی می‌رین طبقه 4 و می گین می‌خواین برین Airport Village اتوبوس نارنجی رنگ هر بیست دقیقه سرویس داره. سوار که شدین اسم و آدرس باربری رو به راننده نشون می‌دین و اونم اگه مسیرش بخوره (که 90% می‌خوره) ایستگاه مربوطه نگه می داره. اگه نگین ایستگاه رو نگه نمی‌داره.

می‌رین دفتر باربری که باهاتون تماس گرفتن و آدرس و شماره تلفن بهتون دادن. بارنامتون رو تحویل می‌دین اونم چک می کنه و پس از دریافت پس کرایه (برای ما برای 300 کیلو شد 131 دلار) مدارک رو بهتون می‌ده که برین گمرک. تو همون ایستگاهی که پیاده می شین منتظر اتوبوس می شین تا بیاد (اتوبوس درحالت معمول نگه نمی‌داره پس اگه دیدین اتوبوس نارنجی داره می آد از دور براش دست بلند کنید یا یجوری متوجهش کنید که می‌خواین سوار شین) آخرین ایستگاه پیاده می‌شین و براساس آدرسی که تو دفتر باربری بهتون دادن دنبال گمرک می‌گردین.

می‌رین گمرک. اونجا بهتون فرم می‌دن و فرم رو با دقت پر کنید. داشتن صداقت و خنده رو بودن مؤثرترین راه برای انجام سریع کارهاست. یادتون نره پاسپورت و یه مدرک شناسایی دیگه مثل کارت بانکی همراهتون باشه تا مثل من مجبور نشین برگردین خونه و مدارکتون رو کامل کنید و دوباره برگردید گمرک. پس از بررسی فرم و درج اطلاعات توسط مسئول گمرک، مدارکتون رو می دن به بخش قرنطینه. تو همون قسمت گمرک یه دفتر موقت به بخش قرنطینه دادن که ظاهرا در حالت معمول تو ساعت اداری بازه. اگه باز نبود راهنماییتون می‌کنن که برین به ساختمان اصلی قرنطینه که باز باید همون اتوبوس رو درجهت برگشت سوار بشین و جلوی ساختمان قرنطینه به راننده بگین نگه داره.

تو قرنطینه هم پس از بررسی فرمها و اظهاراتتون بر اساس نوشته‌هاتون از شما یه مقدار پول بعنوان علی‌الحساب می‌گیرن (برای ما شد 55 دلار) و می گه اگه لازم باشه موقع بازرسی بقیه‌اش رو می‌گیریم.

خود آفیسر قرنطینه می‌گه که آیا لازمه با بازرس تماس بگیرین یا اینکه الان بازرس تو دفتر باربری شما هست (توضیج اینکه تعداد بازرسها از تعداد دفاتر باربری کمتره و معمولا اونجا بصورت منظم سرکشی می‌کنن مگه اینکه باهاشون تماس گرفته بشه) در صورت نیاز یا خودش تماس می‌گیره یا اینکه شماره بازرس رو بهتون می‌ده و شما باید برین دفتر باربری و منتظر بازرس بشین که بیاد.

یه مطلبی که خیلی خیلی مهمه اینه که حتما حتما بار ممنوعه تو بار فریت نداشته باشید. علاوه بر دریافت بار از شما پول بازرسی هم می گیرن. این پول هم بستگی به زمانی داره که آفیسر برای بازرسی بارتون گذاشته و ممکنه از 100 دلار به بالا باشه. اگه تو یه دونه از کارتنهاتون بار ممنوعه پیدا کنن همه رو بازرسی می کنن. پس بدانید و آگاه باشید که قبل از بسته بندی برید لیست بارهای ممنوعه رو در بیارید و اونها رو تو بار فریت نذارید. ما خوشبختانه این موضوع رو می دونستیم و همه بارهای ممنوعه رو با خودمون بریده بودیم که قبلا در موردش بهتون گفتم چه بلاهایی سرمون اومد. خوشبختانه بار ما بازرسی نیاز نداشت و همون 55 دلار براشون کافی بود.

حالا نوبت Final Release هستش که بر اساس نامه بازرس بر می‌گردین به کانتر باربری و باید بارتون رو تحویل بدن. طبق محاسبات من 264 دلار باید از ما پول انبار می‌گرفت. اما خوشبختانه نمی دونم به چه دلیل این پول رو نگرفتن یا یادشون رفت. شاید بدلیل همون تعطیلیهایی که گفتم و اینکه من اولین روز بعد از تعطیلی رو اونجا بودم. شاید!

بعد از اجازه ترخیص بارتون رو با لیفتراک می‌آرن دم در انبار و تحولتون می‌دن. اگه ماشین دارین که چه بهتر و اگه ندارین از مسئول کانتر باربری بخواین براتون تماس بگبره با توجه به حجم بار ماشین سفارش بده. برای ما یه ون اومد که موقعیکه بار رو دید کلی ناز کرد و اینکه من نمی‌تونم و هیچکی این کار رو نمی کنه و آخر سر اگه 100 دلار بدی می برم. با کلی چونه راضی شد با 90 دلار بارمون رو به مقط برسونه.

این بود انشای من در مورد فریت.

راستی برای ما هزینه‌ها اینجوری شد:

297 کیلو بار: هزینه های انتقال به فرودگاه،‌کمرگ، باربری و رشوه‌ها و ... 840,000 تومان

هزینه قطار از خونه تا فرودگاه و رفت و برگشت دوم برای تکمیل مدارک: 45 دلار

پس کرایه: 131 دلار

قرنطینه: 55 دلار

کرایه ماشین تا محل اقامت: 90 دلار

---------------------------------------------------------------------------------------

پی‌نوشت:

تجربه 3 بار فریت برای بریزبین برای خودم و دوستان: ظاهرا فریت بار با هواپیمایی اتحاد بهتر و مناسب تر از امارات تموم می‌شه. دفاتر باربری اینجا که با اتحاد طرف قرارداد هستند بزرگتر هستند. همین مساله باعث می‌شه که هم جای دفاتر بهتر باشه و دسترسی راحتتر و هم اینکه بازرس اداره قرنطینه اونجا مستقره. بعنوان مثال من برای 300 کیلو بار مبلغ 55 دلار هزینه بازرسی دادم و دوستم برای 180 کیلو بار 105 دلار. من با اتحاد فریت کرده بودم و دوستم با امارات. تفاوت هزینه به این دلیل هستش که باربری که اینجا با امارات طرف قرارداده یه دفتر کوچیکه دور از اداره قرنطینه و بازرس مقیم نداره. بنابراین پول بازرسی بیشتری می گیرن اما دفتری که با اتحاد طرف قرارداده بزرگتره و بازرس مقیم داره و پول بازرسی کمتری می‌گیرن. از طرفی اگه شما با امارات فریت کنین مجبور هستین ساعت خاصی که باربری بهتون می گخ برای تحویل بار برین (باز هم بدلیل عدم حضور بازرس) اما در مورد اتجاد اینجوری نیست. باز هم بگم اینها حداقل هزینه‌ای هستش که برای بازرسی می‌گیرن و اگه تو بارتون وسیله یا اجناس ممنوعه داشته باشین هزینه بازرسی به مراتب بیشتر از اینها خواهد بود.

آقا باز هم می‌گم اینا تجربه من برای 3 مورد فریت بود و صرفا خواستم جهت اطلاع بهتون بگم. فردا اگه بارتون رو با اتحاد فرستادین و یه مشکلی برخوردین نگین تو ما رو بدجوری راهنمایی کردیم و ...

در ضمن اگه بلیطتتون با امارات هستش باز هم می‌تونین با اتحاد فریت کنین و بر عکس


 
 
اقامت موقت
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ٧:۱۳ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

سلام

تعدادی از دوستان در مورد اقامت موقت در بریزبین پرسیده بودن. من هم قبل از اومدن به اینجا دنبال این مورد بودم و اطلاعاتی بشرح زیر بدست اوردم که اینجا می زارم برای استفاده دوستان. البته حتما در صورت جست‌و‌جو شرایط مناسبتر هم پیدا می شه.

من دو مورد رو مناسبتر از بقیه دیدم. یکی هتل کانگرو پوینت. زمانی که من می خواستم بیام این هتل برای دو نفر یک سوئیت با تمام امکانات اولیه ارائه می داد به قیمت 650 دلار در هفته. موقعیت این هتل رو از سایت گوگل مپ می‌تونید پیدا کنید. از نظر مکانی جای مناسبی قرار داره. ایستگاه اتوبوس نزدیکش هست و امکان دسترسی راحت به سیتی رو داره. این هتل برای سه تفر به من قیمت 749 دلار در هفته رو پیشنهاد داد. برای رزرو پرداخت هزینه 3 شب الزامیه و درصورت کنسل کردن تا سه روز قبل از تاریخ رزروتون یه مقدار از پولتون رو بر می داره و بقیه رو پس می ده. در صورت کنسل کردن بعد از سه روز کل مبلغ رو بر می داره.

دومین مورد هتل سنترال داک ساید هستش تو منطقه کانگرو پوینت. این هتل تو منطقه کانگرو پوینت واقع شده. با قایق دسترسی خوب و سریع به سیتی داره و با اتوبوس یه مقدار اذیت می‌شید. برای یکهفته تا تعداد 4 نفر به من قیمت 700 دلار رو پیشنهاد کرد برای یک سوئیت با کلیه امکانات. امکان رزرو اتاق هستش با ارائه یه شماره کردیت کارت و در صورت کنسل کردن تا یه روز قبل از ورود هیچ هزینه ای کسر نمی‌شه.

با توجه به اینکه ما سه نفر بودیم مورد دوم برامون ارزونتر تموم می شد و از طرفی برای کنسل کردن هم ازمون پول نمی گرفت، برای همین مورد دوم رو انتخاب کردیم. اگه دو نفر هستین و برنامتون حتمی هستش و احتمال کنسل کردن ندارین مورد اول رو بهتون پیشنهاد می‌کنم بدلیل امکانات بهتر (کمی بهتر) و موقعیت مناسبتر. از این هتل پیاده هم تا سیتی حدود نیم‌ساعت راهه.

امیدوارم برای دوستانیکه می‌خوان بیان مفید باشه.

ادامه کارهای اداری رو تو فرصت مناسب براتون می‌نویسم


 
 
کارهای اداری
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ۱٢:٠٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

سلام

سه روز مثل برق گذشت. شنبه و یکشنبه که تقریبا خواب بودیم. هر از چند گاهی برای امور ضروری بیدار می‌شدیم و دوباره خواب. عصر روز شنبه هم برای خرید ضروریات به فروشگاه Coles تو مرکز بریزبین رفتم.

روز یکشنبه Anzac day بود و روز دوشنبه هم بهمین دلیل تعطیل. امروز اولین روز کاری حضور من تو بریزبین بود. برا همین برنامه ریزی کرده بودم که بخشی از امور اداری رو امروز انجام بدم. با توجه به محل اقامت من که تو منطقه South Brisbane هستش کارها رو اینجوری برنامه ریزی کردم:

1. خرید سیم کارت موبایل و فعال کردن اون

2. مراجعه به شعبه بانک Commonwealth و فعال کردن حساب و دریافت کارت عابر بانک و درخواست Master Card

3. مراجعه به مرکز Family Assistance برای ثبت نام مدیکیر. با مراجعه به این آدرس و وارد نمودن کد پستی، نزدیکترین دفتر Customer Service مربوطه رو شناسایی و مراجعه کنید. کارت مدیکیر هم تا دو هفته از طریق پست ارسال می شه.

4. مراجعه به اداره ترانسپورت استرالیا و اقدام برای دریافت کارت +18 (برای این کارت باید سه نوع مدرک شناسایی همراهتون باشه که ما پاسپورت+ویزای استرالیا+کارت عابر بانک رو ارائه دادیم). اینهم آدرس دفاتر. کارت رو همونجا تحویلمون دادن. از این کارت برای شناسایی استفاده می شه و دیگه لازم نیست پاسپورت رو اینور اونور با خودمون ببریم.

دیشب هم بصورت آنلاین برای Tax File Number خودم و همسرم از طریق این آدرس ثبت نام کردم که بعدا از طریق پست ارسال می شه.

این فعلا اولین اقدامات اداری ما تو استرالیا بود.


 
 
ورود به بریزبین
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ۳:٥۸ ‎ب.ظ روز شنبه ٤ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

سلام

بالاخره ما هم اوزی شدیم!

بعد از نزدیک به ٢٣ ساعت پرواز ما امروز ساعت ٩:٣٠ به وقت استرالیا وارد این خاک مقدس شدیم و اونو با حضور خودمون منورتر کردیم.

در مورد مسایل سفر بعدا می‌گم. فقط اینو داشته باشین که نزدیک به ١ ساعت شاید هم بیشتر تو گمرک و قرنطینه نگهمون داشتن و سبزیها، گردوها، بادوم و ... رو ازمون گرفتن و به یادگاری نگه داشتن! هی من از شدت گرما و سردرد عرق ریختم. هی مسئول گمرک فکر کرد که من بار خلاف و ازین چیز میزا دارم و الان نگران لو رفتنش هستم و بیشتر دقت می‌کردگریه 


 
 
هجرت
نویسنده : کوروش کبیر - ساعت ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢ اردیبهشت ۱۳۸٩
 

بالاخره سه سال انتظار به پایان رسید.

تا ساعاتی دیگر عازم فرودگاه هستیم....